Infinitive: to araise
Participle: araised
Gerund: araising
| I | araise |
| thou | araise(e)st |
| he;she;it | araiseth; araises |
| we | araise |
| ye | araise |
| they | araise |
| I | araised |
| thou | araised(e)st |
| he;she;it | araised |
| we | araised |
| ye | araised |
| they | araised |
| I | araise |
| thou | araise |
| he;she;it | araise |
| we | araise |
| ye | araise |
| they | araise |
| I | araised |
| thou | araised(e)st |
| he;she;it | araised |
| we | araised |
| ye | araised |
| they | araised |
| thou | araise |
| ye | araise |
Notes: